czy powstanie warszawskie miało sens

Czy powstanie warszawskie miało sens?

Czy powstanie warszawskie miało sens?


26 listopada 2017

Rok 1944 był piątym rokiem wojny. Przez pięć lat byliśmy kopani, gnębieni, pluto nam w twarz. Obozy koncentracyjne, tortury podczas przesłuchań, przymusowa praca. I śmierć, codziennie śmierć. Trudno się dziwić, że młodzi chłopacy, gdy usłyszeli o możliwości pokonania znienawidzonego okupanta, stanęli do walki. Zabrali ze sobą „koktajle Mołotowa”, kilka Mauserów, granaty domowej roboty i pobiegli w stronę czołgów i ciężkich karabinów maszynowych. Zrobili to, aby przez ten krótki czas, po latach upokorzeń, poczuć się wreszcie wolnymi ludźmi.

Ktoś na górze powiedział im, że dadzą radę. Że bohaterstwem i walecznością pokonają Niemców i uniezależnią się od Związku Radzieckiego. W trudnych chwilach, ta sama osoba kazała im czekać na wsparcie. Powstańcy do samego końca wierzyli, że lada moment nadejdzie sojusznik. Nie mogli wiedzieć, że Franklin Roosevelt, Winston Churchill i Józef Stalin, podpisując tajną umowę w Teheranie, uzgodnili, że wolnej Polski nigdy nie będzie. Ten sam Związek Radziecki, na którego pomoc część dowództwa AK nawinie liczyła, przygotowywał się już do zajęcia Polski. Sowieci bezczynnie czekali, jak Niemcy nas powybijają, aby później wkroczyć i przez ponad 40 lat mieć nad nami władzę.

Nie mogli tego wiedzieć ci, którzy z butelkami z benzyną zdobywali niemieckie posterunki. Większą świadomość mogły mieć za to osoby, które powstanie rozpoczęły. Decyzja o warszawskim zrywie nie była podjęta jednogłośnie. Warto pamiętać, że generał Władysław Anders, ten sam, który dowodził w bitwie pod Monte Cassino, był przeciwnikiem powstania. Podobnie jak generał Kazimierz Sosnkowski, który przewidział, że powstanie zamieni się w rzeź, a ujawnienie się przed bolszewikami da skutek odwrotny od zamierzonego. Dowódcy go jednak nie posłuchali, co skończyło się dla nas tragicznie.

Powstanie warszawskie było ogromną klęską Polaków, bezsensowną śmiercią kilkudziesięciu tysięcy żołnierzy i 200 tysięcy cywilów. Patrząc teraz, z dystansu czasu, możemy mówić, że doprowadziło ono do niepotrzebnej rzezi bezbronnych mieszkańców i zniszczenia wielu zabytków. Ale nie powinniśmy za to winić ludzi, którzy chcąc wyrwać się spod niemieckiego panowania, przez 63 dni walczyli, naprawdę myśląc, że robią to w słusznej sprawie. Winić możemy tych, którzy byli ojcami tego powstania i wysłali tych młodych chłopaków na pewną śmierć.

Dyskusja

Sortuj wg:   najnowszy | najstarszy
Motyw Kobiety

Trudno dziś to oceniać i dywagować. To byli 17-19 letni ludzie! Sami z pewnością nie wiedzieli co będzie dalej, żyli pewnym wyobrażeniem.